Reünie Oude Snik
YDE-DE PUNT – De Oude Snik. Wie is er vroeger niet geweest? Veel mensen hebben elkaar ontmoet in deze vermaarde discotheek. Jan en Jannie Haijema zijn in hun eigen discotheek in 1976 getrouwd. Een jaar later was de discotheek een feit. Vele anderen hebben er een feestje gegeven. Zaterdagavond 6 mei wordt dit nog eens overgedaan. Terug in de tijd. Die mooie tijd. Maar dan wel op een andere locatie, bij Paardencentrum Jan Dolfing.
Haijema was toch in Canada? Ik ben er nog niet geweest, het is wel de bedoeling dat ik weer heen ga, maar het is nu nog winter, je kunt er nu niks beginnen. Voor de goede orde: Haijema is daar aan het mijnen. Op zoek naar goud. De Oude Snik. Het komt door klanten op markten als Zuidlaardermarkt, die het over een reünie hadden. Ook Jan Dolfing tref ik vaak en zo kwamen we op het idee. Maar op de oude plek kan het niet gehouden worden, waar nu Entree in zit. Dan zou je alle spullen eruit moeten halen en dat is onmogelijk, zoveel staat er. Je zou twee weken nodig hebben. Jan Dolfing vond de oplossing: bij hem in de paardenbak. In de bak komt een vloer, een podium en uiteraard muziek. Gewoon een beetje stampij en oude disc jockeys. ‘Demission of Miracles, die bij ons vroeger de drive-in show deden. Dat deden Anne Everts, Wim Veenstra, Appie Bloupot en Bert de Jong. Terug naar die begintijd. Veertig jaar geleden. “We hadden er een hotel-restaurant bij. Al dat lawaai, dat vond ik niet zo’n goed idee. We hadden echter ook wekelijks klanten in het café. Ze zeurden mij de kop vol. Er lag een mooie dansvloer. Ze kregen mij zo gek. De discotheek was geboren. Er kwam ook een barretje in. De eerste keer kwamen er tachtig bezoekers. Het viel mij niet tegen. De voorkant was ook bezet en er kwamen steeds meer mensen. Ik zei tegen Jannie: dit is niet zo raar. Later kwamen er honderdvijftig personen, waardoor de omzet nog hoger ging. We hadden de disco open op zaterdagavond en zondagavond. En we hebben het hotel er vijf jaar bij gehad. Dat hotel was netjes. De meeste mensen die er verbleven werkten in het ziekenhuis. Zondag was het heel druk in de disco en maandag waren er weer hotelgasten. Dat werd te gek, waarna we met het hotel gestopt zijn. Over de naam Oude Snik: “De naam is ontleend aan een boot die vroeger met de hand en paard naar de stad ging. Dat had de vorige eigenaar bedacht. De Oude Snik haalde artiesten uit het hele land. “Ja, alles wat in Nederland populair was. Onder andere Andre Hazes, Lee Towers, Piet Veerman. Daarnaast had je Toppop en Veronica’s Erik de Zwart. Maar ook een gewaagde groep als Rockbitch. De toenmalige burgemeester was argwanend. Rockbitch was een Britse progressieve rockband die bestond uit vijf vrouwen en een mannelijke gitarist. De groep is ontstaan uit voormalige leden van de groep Red Abyss. Drie van de vrouwen waren lesbisch, twee vrouwen zijn biseksueel. Dat was een sensatie. De Oude Snik was de plek- de enige in de regio- waar carnaval gevierd werd. Dat was altijd super. De feestvierders uit wijde omtrek konden gebruik maken van een bus. Ik had er eerst eentje gehuurd van de Drentse Vervoers Maatschappij, maar dat kostte 1000 gulden (500 euro, red.), dat werd me te duur. Ik dacht: ik koop zelf een bus. Daarmee joeg ik wat heen en weer.”

Jeugd in de steek gelaten
Die discotheektijd is geweest. Discotheken zijn er nauwelijks meer. En als dat ter sprake komt gaan de haren bij Jan Haijema recht overeind staan. “Het is waardeloos. De jeugd van 15 tot 18 jaar wordt helemaal in de steek gelaten. Eerder had je ook criminaliteit, maar nu is er helemaal geen controle meer. Kijk naar jezelf. Op die leeftijd wilde je er een beetje bij horen. Tegenwoordig heb je die zuipketen. Ze hebben het verkeerd aangepakt. Toen de mobieltjes kwamen was het einde van de discotheken. We zijn toen ook gestopt, in 1999. Jongeren kunnen het geld maar een keer uitgeven. Ik ben daarna naar Canada gegaan en met de mijnen begonnen.

Reunie
Op 6 mei dus de reünie. Ik ga uit dat er een paar honderd mensen op afkomen. Het kunnen er meer worden. Ik krijg heel veel reacties. Het was een mooie tijd. Mensen vonden het geweldig. Daarom zeuren ze mij ook om de kop. Jan Dolfing kwam ik wel eens tegen. Hij was ‘door de jeugd heen’. Ik ken hem al jaren. De appel valt niet ver van de boom bij familie Haijema. Onze ene dochter, Rosita, woont in Australië en de andere twee dochters zijn Jeannet en Ans. Onze kinderen zijn in de discotheek groot geworden.”