“Seinstoring gooit roet in het eten”

De vrouwen van de museumclub van Vrouwen van Nu Vries gaan er zeer regelmatig op uit om ergens in het land of buitenland een expositie te bezoeken. De museumclub is opgericht op 22 september 2008. Het bezoek van een groot aantal leden aan de bijzondere TerraCotta expositie in het Drents Museum en het hele programma er omheen was aanleiding voor een groep vrouwen om de museumclub in het leven te roepen. Op zaterdag 22 september as viert de museumclub haar 10-jarig bestaan met een feestelijk bezoek aan de expositie “Iran – Bakermat van de beschaving”. De activiteiten van de museumclub in het Groninger Museum en het Drents Museum bezoeken de vrouwen op eigen gelegenheid. De overige musea worden per trein aangedaan. In al die nu bijna 10 jaren kwam het maar een enkele keer voor dat er sprake was van een paar minuten vertraging. Maar eens moet het een keer mis gaan. En dat was op vrijdag 15 juni jl. Er stond een bezoek van 15 tot 17 uur aan het Centraal Museum in Utrecht op het programma. Daar is momenteel een expositie van modeontwerper Jan Taminiau te zien. Hij ontwierp ook de blauwe inhuldigingsjurk van koningin Maxima. Een paar vrouwen vertrokken met de trein van kwart over 11, die al om 11 uur had moeten gaan, uit Haren. De trein ging met stoppen en stilstaan naar Assen en bleek niet verder te gaan vanwege een seinstoring tussen Assen en Beilen. Ach, het zou wel zo gefikst zijn. Eerst maar een kop koffie drinken. De vrouwen die in Assen in de trein zouden stappen kwamen er ook aan, nog onwetend van wat er aan de hand was. De chaos op het station werd steeds groter. Treinen konden niet vertrekken of binnenkomen in Assen naar of vanuit  Zwolle. De paar treinen die tussen Assen en Groningen op weg waren gingen maar pendelen tussen de beide steden. De vrouwen hielden goede moed dat zij nog op tijd in Utrecht zouden kunnen komen. Een hoofdconducteur gaf het advies om eerst naar Groningen te gaan, dan naar Leeuwarden en van daaruit naar Utrecht. Een urendurende Ommelandse reis. Dus geen goed alternatief. Op de borden en de NS app bleek de storing steeds langer te gaan duren. Mensen regelden een taxi naar Beilen, want van daaruit zou er wel een trein rijden. Die ene OV bus naar Beilen kon zich verheugen op veel belangstelling. De verwachte tijd dat er weer treinen gingen rijden naar het westen liep op tot 16 uur. De vervangende bussen kwamen druppelsgewijs aanrijden. Lange rijen stonden er te wachten. Onverrichte zake gingen de vrouwen naar huis gezien de urendurende vertraging. De vrouwen die terug naar Haren moesten troffen aardig treinpersoneel dat bereid was in Haren te stoppen, terwijl dat eigenlijk niet in hun schema stond en mocht. Het was een dag die niet snel vergeten wordt. De volgende dag was er de opening van de Iran expositie in het Drents Museum. Wat een prachtige tentoonstelling in de sprookjessfeer van “1001 nacht”. Mooi om in die sferen op 22 september het 10 jarig jubileum van de museumclub te vieren. Maar binnenkort eerst een herkansing naar Utrecht.