‘Het was heel erg leuk en gezellig. Het is genoeg geweest’

PATERSWOLDE – Na veertien jaar stoppen  Trijntje  en Johannes Koolman met de verkoop van weideijs. Dit wordt het laatste seizoen.  Het boerenijs was een begrip in wijde omtrek. Nog altijd zijn ze de enige in deze regio die dit ambachtelijke ijs verkopen. Maar beiden vinden het mooi geweest. “Het was druk, maar heel leuk”, omschrijven ze deze werkzame periode.  De mooie herinneringen blijven….

‘Het is mooi geweest. Het was leuk en gezellig. Het is genoeg’.  Deze kernachtige woorden hebben ze boven de tekst gezet, die bezoekers de komende tijd zullen lezen. Daarnaast krijgen klanten een pen en mogen ze zelf iets schrijven in een schrift. Er zitten ontroerende teksten bij. ‘Jullie hebben het beste ijs ter wereld”,  lezen we van een jong kind, dat amper kan schrijven. Het is slechts een voorbeeld uit de vele lofuitingen. Het was een succesverhaal en dit wordt het laatste seizoen.  Trijntje:  “Het schept veel verplichtingen. In het begin heb je nog energie, maar het wordt te veel moeten. Het was echt een druk bestaan. De balans was zoek. Ik kreeg ook lichamelijke klachten, aan mijn schouder. Het is mooi geweest. We zeiden tegen elkaar: we vertellen het eerst aan alle bekenden. Daarom hebben we er ook een schriftje bij gelegd. Mensen vinden het een groot gemis, maar hebben ook begrip.  Achter de schermen gebeurt veel meer dan je denkt.  Zo moeten we voldoen aan regels. Een keurmeester komt langs. Om de acht weken moet je monsters laten nemen. Je moet de boel schoonhouden. En een keer per week moet je de temperatuur van de diepvries opschrijven.”

Hoe is het verhaal veertien jaar geleden begonnen? “ Je leest wel eens een vakblad. Ik zei tegen Johannes: Erik wordt straks vier jaar, we kunnen wel weer wat doen. Iets bij huis. We lazen dat er elders boerenijs werd gemaakt. In Brabant en Ruinerwold. Ik had het al een poos in mijn achterhoofd. Het is toen heel snel gegaan. . We vertelden het aan de buren, een maand later deden we de verkoop al” . Johannes:  “In het begin dacht ik: wie zal er komen als klant?. Ik heb toen een kartonnen bord langs de weg gezet met daarop  ‘ijs te koop’. We hadden meteen klanten. Het mocht niet te veel kosten; we deden alles zelf. De eerste reacties verbaasden onszelf ook. Romig ijs, daarmee onderscheiden we ons. Mensen zeiden: maakt u dat zelf? Mensen vielen achterover van verbazing. Ik zei  dan: mijn vrouw maakt ijs van melk van de koe. En de boer ben ik. Toen moesten ze lachen. Toen de Onlanden gepromoot werd kregen we nog meer mensen. Chinezen heb ik hier niet gezien, maar wel andere buitenlandse  studenten, die het ‘via via’ hoorden. We snapten niet hoe ze hier kwamen. Het gaat mond op mond. We hebben nooit geadverteerd, maar er wordt nog steeds over gepraat.  We hebben ook nog ijs geleverd aan het Familiehotel. De kok kocht hier altijd ijs en zocht een streekproduct.  We wilden geen massaproductie.  We deden het liever hier. Het is ook een  levenservaring”, merkt Johannes op.  “Ik had vroeger nooit gedacht om ijs te verkopen. Zou ik dat wel kunnen, dacht ik bij de start.  IJs scheppen is wel een vak apart. Je bewaart het ijs bij -18, wat dan niet goed schepbaar is. Het moet daarom -12 worden. Dat moet je leren. Hard ijs is niet schepbaar en niet lekker.  In het voorjaar hebben we het in het weekend smoordruk. Dan is het net als koeien voor het eerst de wei in mogen, zo enthousiast zijn mensen. We zijn een team en lossen elkaar af. Kinderen helpen mee en ik kom ’s middags van het land. Tijdens de opening van de Onlanden was er een gezamenlijke activiteit met de Kijkboerderij. Toen heeft het comité het ijs afgekocht en konden mensen gratis ijs krijgen.  Nou, toen was het druk. Maar er kwamen ook vaste klanten. Die hoefden ook niks te betalen. Want ja, haal ze maar eens uit zo’n grote groep.  Traditiegetrouw verkochten we op Koningsdag oranje ijs en stonden we op de  Jaarmarkt. Tijdens het 5-jarig gestaan hadden we een springkussen en een ranjakoe. In het begin  hadden we geen kassa, maar slechts een geldkistje. Ik moest rekenen, ijsscheppen en praten, maar ik  ben een  man, kan geen drie dingen tegelijk”  Trijntje weet nog een anekdote. “Het mooie terras was er ook nog niet. We hadden van  die plastic stoeltjes, die we later vervangen hebben. Vorig jaar  hadden we een slechte zomer, maar  werd het in oktober mooi weer. We hadden de stoelen al binnen. In plaats hadden we een stroterras. Nou, dat was een groot succes. Een gezin vond het zo mooi dat ze vroegen of ze een  strohut mochten bouwen. Er komen mensen van diverse pluimage. Dat is ook het leuke ervan. Zo  komen hier altijd een stel dat als ze niet in Thailand zitten, twee keer in de week naar ons komen. Ze  zitten er zo een uur; ze genieten gewoon. Of de Indische vrouw, die onze kinderen zo leuk vond en  altijd snoepjes  voor hen meenam.  Je ziet klanten – ik kende ze wel van gezicht, meestal niet van naam- groot worden.  Onze kinderen hadden hoge éénwielers, die wilden mensen dan zien.  Hadden ze er een gratis attractie bij. Of neem de dames die  bloemen meenamen nadat ik ziek was. Ze vonden het zo fijn dat ik weer beter was. Kinderen willen  altijd ijs, ook al hebben ze de winterjas aan. Boerenjongens is bij veel mensen favoriet. Vooral oudere  mensen, die kijken niet, maar bestellen Boerenjongens. Klanten zijn gehecht aan een bepaalde smaak. Zoals yoghurt met kers.  De smaak yoghurt abrikoos heb ik tijdelijk (om de beurt) toegevoegd. Maar je  kreeg toch de vraag: is de kers er niet? Mensen kunnen ook niet altijd kiezen. Vooral kinderen niet.  Dan heeft een kind bijna gekozen, komt de ouder er tussen: zou je niet die proberen, zeggen ze dan.  Kinderen moeten zelf leren kiezen. We hebben een bel. Daarbij staat creatief vermeld ‘als u weet wat u wilt bestellen kunt u bellen’. “Trijntje drukt dan wel eens twee keer op de bel, dan moet ik komen  om te helpen. Kinderen bellen ook wel eens en dan blijkt er niks te zijn”.  Johannes was ook de bedenker van het creatieve borden die alle richtingen aangeven.  Van ‘ijs, weide, Rode Dorp, Schelfhorst, Beeld’.  “Mensen maken er  foto’s van; ze vinden  het mooi”. Trijntje weer: “Maandag was altijd een vrije dag. Kinderen willen dan ook wel eens wat. Dan gingen we naar een pretpark. We kopen dan steevast onderweg ook ijs. Maar dan merk je dat het niet zo lekker is, het smaakt anders. Mensen denken wel  eens dat je er rijk van kunt worden, maar als je alleen al bedenkt aan die uren. En die dure machines. Wanneer de ijsverkoop daadwerkelijk stopt, kunnen we nog niet zeggen. Het hangt ook van het weer af. Dit seizoen is het in ieder geval afgelopen. Ik zal het vast missen, het klantcontact. Maar verder…het is mooi geweest.”  Dus mensen, wil je nog van dat lekkere boerenijs proeven?  Kom naar de Verlengde Boterdijk.  Voor ijs met aardbeien, banaan, bitterkoekjes, boerenjongens, caramel, chocola, citroen (volledig op waterbasis), mokka, naturel, stracciatella, vanille, yoghurt abrikoos, yoghurt kers en yoghurt naturel. Trijntje en Johannes besluiten even creatief als ze zijn begonnen, wat ook de lading dekt: “geniet er nu vooral maar van, nu het nog kan”.