Tunnis Linker houtkunstenaar op zijn eigen manier

ZUIDLAREN – Tunnis Linker uit Zuidlaren is uit het goede hout gesneden. Linker maakt prachtige beelden van hout. De techniek die hij toepast is niet het gebruikelijke. Linker noemt het boetseren met hout. 
De naam Linker. “Mijn familie komt uit Zevenhuizen.  Mijn neef heet Been. Zijn moeder heet Linker-Been. Op tafel staan houten schoenen. “Nee, niet speciaal voor het linker been”. Hij kan er wel om lachen. Uit het goede hout gesneden? “Mijn opa was klompenmaker en ben vrijwilliger bij De Wachter”. Een link naar een klomp ligt voor de hand. “Ik had wel wat met hout. Ik heb jaren in de bosbouw gewerkt. Maar het beeld is romantisch, voor het merendeel zit je op kantoor.  Ik heb me verder toegelegd op marketing en commercie”. En daar wringt de schoen. Want de ongeveer honderd  houten beelden die het huis domineren zijn niet voor de verkoop. “Het is puur een hobby. Het is met kleine beeldjes begonnen. Er was een periode dat een vogel op een poot en spinnewieltjes in trek waren. Ik verkocht ze aan familie of winkel om wat zakgeld te krijgen. Tegenwoordig zijn de kerstbomen van plankjes populair. Ik ben in Zwitserland geweest, waar houtsnijden traditioneel gutsen is”. Omdat de door Tunnis gewenste subtiliteit met de traditionele snij-en gutstechnieken niet mogelijk is, ging hij er toe over om vanuit het niets tot het ‘boetseren’ van hout te komen.  “De aanschaf van gereedschap is voor mij een grotere drijfveer dan met maken van voorwerpen. Houten veters daarvoor moet je speciaal gereedschap kopen.  Ik ben handenvol euro’s kwijt voor al die verschillende boortjes”. Maar het resultaat is er naar. Tunnis Linker toont de talloze beelden. Een opengeslagen boek hangend aan de wand, een prachtige zwaan, een groep dansers, een wijngaardslak en dan de houten schoenen- compleet met veters.  Linker krijgt de inspiratie overal vandaan. Zoals de gestileerde japon uit een modeblad.  De zwaan is van afvalhout uit Brazilië. Zoals gezegd: al die pronkstukken blijven in eigen beheer. “Weet je, ik heb geen naam als kunstenaar. Wat moet je er dan voor vragen? Ik geef het nog liever weg, aan familie”.  Dan de praktijk. Linker beschikt daarvoor over een ruime werkplaats, voorzien van alle mogelijke gereedschappen en machines. Ik boetseer eerst in purschuim. Ik teken lijntjes en zaag het in plakjes. Aan de hand van papieren malletjes zaag ik ze uit grenen hout, alles op 7 millimeter. Voor deze herenschoen- meestal damesschoenen omdat deze stijlvoller zijn- zijn 38 stukjes tegen elkaar aangezet. Dit doe ik met nietjes, die er later een voor een weer uit moeten worden getrokken. Dan werk ik het bij en wordt het overtollige weggezaagd”. In de werkplaats hangen ook vier midwinterhoorns. Ook deze worden op de wijze van Tunnis Linker gemaakt. Dus niet een boomstam uithollen, maar dunne latjes, stuk voor stuk aan elkaar maken.  En zo kan Tunnis Linker urenlang vertoeven in zijn schuur. “Mijn vrouw heeft als hobby tuinieren.” Ieder zijn hobby. Ieder zijn vak. 

Houtkunstenaar Linker